Orędzie Ojca Świętego na Światowy Dzień Misyjny 2009 Drukuj
Wpisany przez Benedykt XVI   
sobota, 17 października 2009 21:08

Twój udział w misjach" I w jego świetle będą chodziły narody" (Ap 21, 24)
W niedzielę poświęconą misjom zwracam się przede wszystkim do was, bracia w posłudze biskupiej i kapłańskiej, a także do was, bracia i siostry Ludu Bożego, by zaprosić każdego do ożywienia w sobie świadomości nakazu misyjnego Chrystusa, do pozyskiwania "uczniów ze wszystkich narodów" (Mt 28, 19), krocząc śladami św. Pawła, Apostoła Narodów.

"Będą chodzić w jego świetle narody" (Ap 21, 24)
Celem misji Kościoła jest oświecanie światłem Ewangelii wszystkich narodów na ich dziejowym szlaku ku Bogu, aby w Nim odnalazły swoją pełną realizację i spełnienie. Powinniśmy odczuwać głębokie pragnienie i zapał, by oświecać wszystkie ludy światłem Chrystusa, które jaśnieje na obliczu Kościoła, aby wszyscy zgromadzili się w jednej rodzinie ludzkiej, pod ojcostwem miłującego Boga.

To w tej perspektywie, uczniowie Chrystusa, rozproszeni po całym świecie, pracują i poświęcają się, uginając się pod ciężarem trudów, ofiarowują swoje życie. Potwierdzam mocno wszystko to, co było powiedziane wielokrotnie przez moich czcigodnych poprzedników: Kościół nie działa po to, by rozszerzać swoją władzę albo by potwierdzać ...

... swoje panowanie, ale by nieść wszystkim Chrystusa, Zbawienie świata. Nie chcemy niczego innego, jak tylko służyć ludzkości, a szczególnie tym, którzy cierpią najbardziej, którzy są najbardziej marginalizowani, ponieważ wierzymy, że "głoszenie Ewangelii ludziom naszych czasów" należy uważać bez wątpienia za służbę świadczoną nie tylko społeczności chrześcijan, ale także całej ludzkości (Evangelii nuntiandi, 1), której "nieobce są wspaniałe osiągnięcia, ale która, jak się wydaje, zatraciła sens spraw ostatecznych i samego istnienia" (Redemptoris missio, 2).

1. Wszystkie narody wezwane są do zbawienia

Zasadniczym powołaniem całej ludzkości jest powrót do swojego źródła, którym jest Bóg, tylko w Nim bowiem odnajdzie ona swoje wypełnienie przez odnowienie wszystkiego w Chrystusie. Rozproszenie, różnorodność, konflikt, nieprzyjaźń... ... będą złagodzone i pojednane przez Krew Krzyża oraz doprowadzone na nowo do jedności.

Nowy początek zaczął się już wraz ze Zmartwychwstaniem i wywyższeniem Chrystusa, który przyciąga ku sobie wszystko, odnawia i sprawia, że ma udział w radości wiecznej Boga. Przyszłość nowego stworzenia jaśnieje już w naszym świecie i wznieca, mimo konfliktów i cierpień, nadzieję nowego życia. Misja Kościoła polega na tym, aby "zarażać" nadzieją wszystkie narody. Dlatego Chrystus powołuje, usprawiedliwia, uświęca i posyła swoich uczniów, by głosili Królestwo Boże, aby wszystkie narody stawały się Ludem Bożym. Tylko w duchu tak rozumianej misji zawiera się i potwierdza prawdziwa i autentyczna historyczna droga ludzkości. Misja powszechna powinna stawać się trwałą podwaliną życia Kościoła. Głoszenie Ewangelii musi być dla nas, jak to było dla Apostoła Pawła, zobowiązaniem, które nie może być odkładane, ale musi być na pierwszym miejscu.

2. Kościół pielgrzymujący

Kościół powszechny, który nie ma granic, czuje się odpowiedzialny za głoszenie Ewangelii wszystkim narodom (por. Evangelii nuntiandi, 53). Będąc z natury zalążkiem nadziei, musi on kontynuować służbę Chrystusa dla świata. Jego misja i służba nie ogranicza się do zaspokojenia potrzeb materialnych czy nawet duchowych, które zamykają się w ramach istnienia doczesnego, ale dotyczy zbawienia nadprzyrodzonego, które realizuje się w Królestwie Bożym (por. Evangelii nuntiandi, 27). Królestwo to, będąc w swojej istocie eschatologiczne i nie "z tego" świata (por. J 18, 36), jest także "w tym" świecie i w jego historii, potęgą sprawiedliwości, pokoju, prawdziwej wolności i poszanowania godności każdego człowieka.
Kościół zmierza do przekształcenia świata przez głoszenie Ewangelii Miłości, &bdquo, która jest światłem, które zawsze na nowo rozprasza mroki ciemnego świata i daje nam odwagę do życia i działania&hellip, aby w ten sposób Boże światło dotarło do świata&rdquo, (Deus caritas est, 39).

Do uczestnictwa w takiej misji i do takiej służby wzywam, poprzez to Orędzie, wszystkich członków i wszystkie instytucje Kościoła.

3. Misja ad gentes

Misja Kościoła polega więc na tym, aby wzywać wszystkie narody do zbawienia, dokonanego przez Boga za pośrednictwem Swego Syna Wcielonego. Rzeczą niezbędną jest więc nieustanne odnawianie zaangażowania w głoszenie Ewangelii, która jest zaczynem wolności i postępu, braterstwa, jedności i pokoju (por. Ad gentes, 8). Chcę "ponownie z naciskiem stwierdzić, że nakaz głoszenia Ewangelii wszystkim ludziom jest pierwszorzędnym i naturalnym posłannictwem Kościoła" (Evangelii nuntiandi, 14), wyzwaniem i misją, które głębokie i rozległe zmiany w społeczeństwie współczesnym czynią jeszcze bardziej koniecznymi. Chodzi tu o sprawę zbawienia wiecznego ludzi, kres i wypełnienie się historii ludzkości i wszechświata. Zachęcani i inspirowani przez Apostoła Narodów, musimy być świadomi, że Bóg ma liczny lud we wszystkich miastach, odwiedzanych również przez dzisiejszych apostołów (por. Dz 18, 10). Rzeczywiście "Bo obietnica Boża dotyczy was i waszych dzieci oraz tych wszystkich, którzy są daleko, a których Pan, Bóg nasz, powoła do siebie" (Dz 2, 39).

Cały Kościół musi zaangażować się w "misje ad gentes", tak długo jak suwerenne panowanie zbawcze Chrystusa nie zrealizuje się w pełni. "Na razie jednak jeszcze nie widzimy, by wszystko było mu poddane" (Hbr 2, 8).

4. Wezwani, by ewangelizować nawet poprzez męczeństwo

W tym dniu poświęconym misjom pamiętam w modlitwie o tych, którzy poświęcili całkowicie swoje życie pracy ewangelizacyjnej. Wymienię szczególnie te Kościoły lokalne i tych misjonarzy i misjonarki, którzy świadczą i szerzą Królestwo Boże w sytuacjach prześladowania, mimo różnych form ucisku, począwszy od dyskryminacji społecznej po więzienie, tortury i śmierć. Wielu jest takich, którzy z powodu Jego Imienia idą na śmierć. To, co napisał mój czcigodny poprzednik Jan Paweł II, jest wciąż bardzo aktualne: "Ich jubileuszowe wspomnienie pozwoliło nam odkryć zaskakującą rzeczywistość, ukazując, że nasza epoka jest szczególnie bogata w świadków, którzy w taki czy inny sposób potrafili żyć Ewangelią mimo wrogości otoczenia i prześladowań, składając często najwyższe świadectwo krwi" (Novo millennio ineunte, 41).

W rzeczywistości uczestnictwo w misji Chrystusa naznacza także życie głosicieli Ewangelii, którym jest przeznaczony ten sam los jak ich Mistrza. "Pamiętajcie na słowo, które do was powiedziałem: ?Sługa nie jest ważniejszy od swego pana? Jeśli Mnie prześladowali, także i was będą prześladować" (J 15, 20). Kościół podąża tą samą drogą i poddany jest temu samemu losowi, co Chrystus, ponieważ nie działa on w oparciu o logikę ludzką, ani nie liczy na rozwiązania siłowe, ale krocząc drogą Krzyża, staje się, w duchu synowskiego posłuszeństwa Ojcu, świadkiem i towarzyszem wędrówki tejże ludzkości.

Kościołom dawnym, jak również i Kościołom młodym przypominam, że ustanowione są przez Pana jako sól ziemi i światło świata oraz wezwane do głoszenia Chrystusa, Światła Narodów, aż po krańce ziemi. "Misja ad gentes" musi być priorytetem ich planów duszpasterskich.

Moją zachętę i moje podziękowania kieruję do Papieskich Dzieł Misyjnych, za ich niezbędną pracę w animacji, formacji misyjnej i pomocy materialnej młodym Kościołom. Poprzez te instytucje papieskie "w godny podziwu sposób" dokonuje się komunia między Kościołami dzięki wymianie darów i wzajemnej trosce oraz wspólnemu planowaniu dotyczącemu projektów misyjnych.

5. Zakończenie

Rozmach misyjny był zawsze oznaką żywotności naszych Kościołów (por. Redemptoris missio, 2). Potrzeba jednakże potwierdzać na nowo, że ewangelizacja jest dziełem Ducha i że zanim jeszcze stanie się działaniem, jest ona świadectwem i promieniowaniem światła Chrystusa (por. Redemptoris missio, 26) ze strony Kościoła lokalnego, który posyła swoich misjonarzy i misjonarki, by szli dalej, poza jego granice. Dlatego bardzo proszę wszystkich katolików, by modlili się do Ducha Świętego o wzrost w Kościele zamiłowania do misji, głoszenia Królestwa Bożego i aby wspierali misjonarzy i misjonarki oraz wspólnoty chrześcijańskie zaangażowane na pierwszej linii w tej misji, czasem w środowiskach, gdzie panuje wrogość i prześladowanie.

Jednocześnie zapraszam wszystkich, aby byli wiarogodnym znakiem wspólnoty między Kościołami poprzez pomoc materialną, szczególnie w czasie kryzysu, którego doświadcza ludzkość, by stworzyć młodym Kościołom lokalnym warunki, dzięki którym oświecą ludzi Ewangelią miłosierdzia.

Niech Dziewica Maryja, Gwiazda Ewangelizacji prowadzi nas w naszej misyjnej działalności, Ona, która dała światu Chrystusa, Światło Narodów, aby zaniósł zbawienie "aż po krańce ziemi" (Dz 13, 47).

Udzielam wszystkim mojego błogosławieństwa

Benedykt XVI

Watykan, 29 czerwca 2009 r.
Tłumaczenie Papieskich Dzieł Misyjnych w Polsce