Słyszałem gdzieś takie powiedzenie: „Ojciec dobry, matka dobra, a dzieci....”. Czasami taka rzeczywistość występuje i tutaj, u nas na parafii.

Mam w Mandi 2 dobre liderki kościelne i członkinie Legionu Maryi. Niestety między ich dziećmi zdarzyło się coś strasznego, bo pewnego dnia syn jednej zgwałcił córkę drugiej. Jedna z liderek była w niedalekim domu kiedy chłopak zaciągnął dziewczynę w krzaki. Tak więc nakryła go na gorącym uczynku.

W złości po tym co się stało, po dyskusji z całą rodziną postanowili tego chłopaka oddać w ręce policji. Matka i rodzina chłopaka chcieli go wziąć w obronę i rozwiązać to na poziomie sądu wioskowego i pieniężnej rekompensaty. Jednak matka dziewczyny się na to nie zgodziła i jak to zwykle tu jest zaczęły się kłócić, „obrzucać ustnym błotem” i pewno gdyby ich inni nie powstrzymali doszłoby do rękoczynów. Oczywiście cała sprawa stała się powszechnie znana i ludzie zaczęli o niej mówić. W szczególnie obraźliwy sposób zaczęli mówić o organizacji, do której obie kobiety należą tj. Legionie Maryi.

Dokładnie w Boże Ciało, popołudniem, łódka ze szkoły średniej przywiozla na Kairiru dwójkę gości ze Stanów Zjednoczonych, małżeństwo: Loyd & Nancy. Zamieszkali u mnie przez kilka dni.

Ów czas przeznaczony był na rekolekcje dla studentów szkoły średniej jak i dla całej reszty parafii, którzy chcieli posłuchać wykładów i szkół w języku angielskim.

Przez 3 dni młodzież stawała się, mam nadzieję, mądrzejsza na temat dojrzewania, dokonywania wyborów, zagrożeń jakie niesie ze sobą alkohol, AIDS.

Przed świętem Zesłania Ducha Świętego wzmożona staje się aktywność grup charyzmatycznych, które przez większość roku śpią, jakby w letargu, ożywiając się  przed Pentacost. Niestworzonych pomysłów i idei jak celebrować owe święto naprawdę nie brakuje. Niektóre pomysły, o których wolę nie pisać, przyprawiają człowieka o gęsią skórkę, bądź też o czystą złość.

Ale nie o tym chcę pisać. Zadaje sobie pytanie, jaki duch prowadzi Papuasów???? Duch Święty czy tez "duch" tej ziemi: przemoc, pieniądze, strach...

Całkiem niedawno wracałem do siebie na wyspy z "miasta" po uzupełnieniu zapasów żywności i po załatwieniu naglących spraw. Dopływając do jednej z wysp słyszę krzyki, hałasy, wyzwiska rzucane przez mężczyznę pod adresem swojej zony. A wszystko to pod chałupą-posterunkiem jedynego policjanta na wyspie. Gdy zacząłem rozpakowywać łódź, owi rozwścieczeni na siebie małżonkowie udali się w kierunku swojego domu w sąsiedniej wiosce. Po godzinie dotarła do mnie wiadomość: po drodze mąż utopił swoją żonę w pobliskiej rzece. Oddał się w ręce policjanta i za parę godzin tą samą łódką płynęło do miasta ciało kobiety-żony i on: morderca-mąż.

Zawsze w okolicy 13 maja obchodzimy nasze święto parafialne ze względu na figurę Matki Bożej Fatimskiej, którą tu mamy, a została ona poświęcona przez Jana Pawła II w Rzymie i ukoronowana przez naszego biskupa.

Tegoroczne święto wypadło 16 maja. Nie było specjalnych przygotowań, chociaż takie miały być. Staramy się żyć w naszej parafii duchowościa fatimską cały rok i w każdą pierwszą sobotę mamy specjalną Maszę św. z kazaniami o tajemnicach rózańcowych oraz modlitwę rózańcową. Przychodzi na to całkiem spora grupa ludzi...